ณรรรณดิ้น

ผมว่าน่าจะเป็นปกติ ของคนเป็นพ่อเป็นแม่ ที่เวลาทำงานแล้ว จะมีแว้บคิดถึงลูกขึ้นมา!
บางที่ก็อยากจะทิ้งภาระหน้าที่ตรงหน้า แล้วไปเล่นกับลูก แต่ก็ได้แค่คิด
ที่ทำได้…ในเวลาทำงานก็เลยหนีไม่พ้น หยิบมือถือ จอสี มาสไลด์ดู รูปที่เคยถ่ายไว้
เอารูปมาแต่งบ้าง ตัดต่อบ้าง ตามที่ตัวเองถนัด ตอนแรกก็คิดว่าจะเยียวยาความคิดถึงลงได้บ้าง

ที่ไหนได้!!!

ยิ่งคิดถึงหนักเข้าไปอีก เฮ้อ! 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s